اللهَ رَهبَة فتَلِكَ عِبادَة الاحْرار » ؛ « 1 » و گروهى خداوند را از روى شكر و سپاس عبادت مىكنند و اين عبادت آزادگان است . همين حديث از حضرت ابى عبدالله ( ع ) روايت شده كه عبادت احرار را افضل عبادات مىداند . « 2 » كسى حمد الهى را درك مىكند كه قابليت كسب كمال و جمال را داشته باشد . انسان خوشبين با اين عقيده كه كُلًّ مِّنْ عِندِ اللّهِ « 3 » ؛ همه چيز از طرف خداوند است ، خود را همچو موم در دست خداوند قرار مىدهد و از آنجا كه او عالم به خير و صلاح انسان است ، مومن هم راضى به رضاى اوست و أُولَئِكَ عَلَيهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَة « 4 » ؛ آنها كسانى هستند كه صلوات و رحمت خداوند شامل آنها باشد . آيه پنج إِياكَ نَعْبُدُ وإِياكَ نَسْتَعِينُ ؛ تنها تو را ميپرستيم و تنها از تو ياري ميجوييم . ( اياك ) : ضمير مفعولى است كه بر فعل خود مقدم شده است همانند ( ك ) كه ضمير مفعولى متصل است . در اين آيه شريفه ( اياك )

--> ( 1 ) . نهج البلاغه ، حكمت ، ص . ( 2 ) . مجلسى ، بحار الانوار ، ج 67 ، ص 236 . ( 3 ) . سوره نساء ، آيه 78 . ( 4 ) . سوره بقره ، آيه 157 .